Τα πρώτα Χριστούγεννα με τον ένα γονέα...

Φέτος είναι τα πρώτα Χριστούγεννα με τον ένα γονέα; Οι γονείς χώρισαν και οι συνθήκες διαφοροποιούνται; Πόσο εύκολο είναι να προσαρμοστεί ένα παιδί σε μια τέτοια αλλαγή;
Σίγουρα ένας χωρισμός δεν είναι από τα καλύτερα γεγονότα που θα μπορούσαν να συνβούν στους ανθρώπους, ωστόσο αποτελεί μια πραγματικότητα, η οποία είναι αναπόφευκτη εάν η ώριμη σκέψη δυο ανθρώπων κατέληξε σε αυτή τη λύση.
Η προσαρμογή των παιδιών διαφέρει ανάλογα με την προσωπικότητά τους αλλά και με τις σχέσεις που έχουν οι γονείς μεταξύ τους. Όταν δε, πλησιάζουν και οι γιορτινές μέρες όπου πια "δεν κάνουμε Χριστούγεννα όλοι μαζί" και κάποιες μέρες μοιράζονται με τη μαμά και κάποιες άλλες με τον μπαμπά, εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν.
Καλό είναι να μοιράσετε τις μέρες με όμορφο και δίκαιο τρόπο και να το ανακοινώσετε μαζί στα παιδιά (για παράδειγμα: "επειδή πια η μαμά κι ο μπαμπάς δε μένουν στο ίδιο σπίτι, κι επειδή σας αγαπούν και οι δύο πάρα πολύ και σας θέλουν στις γιορτές αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερα να περάσετε τα Χριστούγεννα με τον μπαμπά και την Πρωτοχρονιά με τη μαμά, τι λέτε;") Συζητήστε μαζί τους για την απόφασή σας, και δείξ'τε τους ότι τα αγαπάτε πολύ, και ότι πήρατε αυτή την απόφαση για τις γιορτινές μέρες με σκοπό τη δική τους ευχαρίστηση ("πιστέψαμε οτί θα είναι καλύτερα να πάτε μαζί με τον μπαμπά στο χωριό τα Χριστούγεννα, ώστε να δείτε τους φίλους σας και τους παππούδες σας").
Προσπαθείστε να πάρετε μια απόφαση με βάση το καλό των παιδιών σας εάν είναι δύσκολη η μεταξύ σας επικοινωνία, βάζοντας στην άκρη τους εγωισμούς για το "ποιος θα πάρει τα παιδιά". Είναι σημαντικό τα παιδιά να νιώσουν ασφάλεια και αγάπη, διότι και γι' αυτά είναι εξίσου δύσκολο να "αφήσουν μόνο" τον έναν από τους δύο γονείς. Κάντε το λοιπόν πιο εύκολο για εκείνα και σε καμιά περίπτωση μην τους θέσετε το δίλημμα "με ποιον θες να περάσεις τις διακοπες;"
Επιπλέον έαν τα παιδιά είναι αδέρφια καλό είναι να μην τα χωρίστε (π.χ ο γιος με τον μπαμπά και η κόρη με τη μαμά). Φροντίστε ώστε τα παιδιά σας να περάσουν όμορφα, μην ξεχνάτε να τους λέτε πόσο τα αγαπάτε και να κάνετε όχι μόνο δημιουργικά πράγματα μαζί αλλά και να περνάτε απλά χρόνο με καθημερινές δραστηριότητες.


Φάνια Βιλλιώτη, Ψυχολόγος

Όταν οι γονείς χωρίζουν...

Όταν οι γονείς χωρίζουν, καλό είναι να γίνει κατανοητό ότι τα παιδιά πρέπει να μην εμπλακούν. Και τι εννοώ; Η εμπλοκή των παιδιών σε ένα χωρισμό είναι αναπόφευκτη, και μάλιστα με πολλούς τρόπους. Αρχικά, οι ίδιοι οι γονείς χρησιμοποιούν τα παιδιά προκειμένου να εκδικηθούν τον σύντροφό τους ("δε θα δεις ποτέ ξανά τα παιδιά"  και παρόμοιες εκφράσεις το φανερώνουν ξεκάθαρα αυτό), άλλες φορές μιλούν άσχημα μπροστά στα παιδιά, επίσης υπάρχουν και οι τρίτοι, αυτοί οι τρίτοι που μπορεί να στιγματίσουν την ψυχή ενός μικρού παιδιού, και συγκεκριμένα εννοώ τους συγγενείς και φίλους του κάθε συζύγου οι οποίοι είναι λογικό να παίρνουν το μέρος του ανθρώπου που αγαπούν, αλλά είναι ανώφελο να το μεταφέρουν και στα παιδιά. 
Για το κάθε παιδί, ο μπαμπάς του είναι ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΟΥ και η μαμά του είναι η ΜΑΜΑ ΤΟΥ. Έχει ανάγκη και τους δύο εξίσου. Μόνο και μόνο από τις αλλαγές της καθημερινότητας που προκαλεί ένας χωρισμός, διαταράσσεται η ισορροπία των παιδιών, πόσο μάλλον όταν μεταφέρονται σε αυτά κακίες, έχθρες, διάφοροι χαρακτηρισμοί εναντίον του ενός ή του άλλου γονέα.
Γνωρίζω ότι είναι πολύ δύσκολο, και ιδιαίτερα την ώρα της κρίσης, να είναι κανείς ήρεμος και να μπορεί να διαχειριστεί ό,τι συμβαίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ωστόσο, για να είναι ψυχικά υγιή τα παιδιά, νομίζω πως αξίζει τον κόπο, μόνο και μόνο γι' αυτό, να μπορέσουμε να βρούμε μια ισορροπία στην επικοινωνία με τον/ την πρώην σύζυγο αναφορικά με τα παιδιά, καθώς και να εξηγούμε όσο συχνά χρειάζεται σε αυτά ότι τα αγαπάμε το ίδιο και οι δύο γονείς, ότι δεν είναι εκείνα υπεύθυνα  για ό,τι συνέβει και σε καμία περίπτωση να μην μιλούμε άσχημα (και να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να το κάνει) μπροστά τους για τους γονείς τους.
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν συναισθηματική ασφάλεια, κι αυτή  παρέχεται ως επί το πλείστον από τους γονείς, είτε είναι μαζί, είτε όχι. Εφόσον ένα παιδί καταλάβει ότι οι γονείς του το αγαπούν και είναι δίπλα του, και ότι χώρισαν για να είναι όλοι τους καλύτερα, επανέρχεται η ισορροπία, και τόσο εκείνα όσο και οι γονείς νιώθουν ήρεμοι και μπορούν να αποδίδουν σε όλα με αποτελεσματικότερο τρόπο, νιώθοντας ευτυχισμένοι. 
Υ.Γ Χωρίζω, δε σημαίνει είμαι δυστυχής, τι με βρήκε, και λοιπά. Χωρίζω σημαίνει, έχω την ωριμότητα να καταλάβω ότι μέσα σε αυτή τη σχέση που κάποτε με κάλυπτε, πλέον δεν είμαι ευτυχισμένος, και για το καλό όλων αποφασίζω να κλείσω έναν κύκλο, με όσο το δυνατόν πιο ήρεμους τόνους. Σίγουρα στο πρώτο στάδιο χωρισμού όλα είναι σε ένταση, αλλά όταν τα διαχειριζόμαστε με τρόπους που δεν εμπεριέχουν κακίες, σκοπιμότητες και εκδίκηση, όλα βαίνουν καλώς στο τέλος.


Φάνια Βιλλιώτη, ψυχολόγος