Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Μανούλα σ'αγαπώ! Χρόνια πολλά!


Μάνα!.. Δε βρίσκεται
Λέξη καμία
Να χει στον ήχο της

Τόση αρμονία,
 Σαν ποιος να σ’ άκουσε
Με στήθος κρύο,
Όνομα θείο;
Παιδί από σπάργανα

   Ζωσμένο ακόμα,

Με χάρη ανοίγοντας

   Γλυκά το στόμα,

Γυρνάει στον άγγελο

  Που τ’ αγκαλιάζει

  Και μάνα κράζει.


 
Στον κόσμο τρέχοντας

Ο νέος διαβάτης
Πέφτει στ’ αγνώριστα

Βρόχια τσ’ απάτης,

Και αναστενάζοντας,

Μάνα μου! Λέει,
Μάνα! Και κλαίει.

Της νιότης φεύγουνε
Τα’ άνθια κ η χάρη
Τριγύρω σέρνεται
Με αργό ποδάρι,
Ώσπου στην κλίνη του,
Σα βαρεμένος, πέφτει ο καημένος.
                                                                               Και πριν την ύστερη
                                                                              Πνοή του στείλει,
                                                                               Αργά ταράζονται
                                                                                 Τα κρύα του χείλη,
          
                                                                                  Και με το μάνα μου!
                                                                                 Πρώτη φωνή του,
                                                                                  Πετά η ψυχή του.

Γεράσιμος Μαρκοράς



                                                      

2 σχόλια:

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com